برنامه های مشارکتی

صدا و سیما برای تولید بخشی از برنامه های خود با ارگان های مختلف دولتی و شرکت های خصوصی مشارکت می کند، این برنامه ها که پیش از هر چیز به نفع ارگان سفارش دهنده است به شیوه ای غیر از رپرتاژ آگهی تولید و در واقع برای آنها برنامه سازی می شود.

 تولید برنامه های تلویزیونی یک چرخه اقتصادی خوب و در ادامه اشتغالزایی به همراه خواهد داشت. یک پروژه تلویزیونی از مرحله طرح تا مرحله پس از تولیدش به نیروی کار نیاز دارد. نیروی کار این پروژه ها هنرمندان و تکنسین های تحصیلکرده کشور هستند. البته این مساله به شرطی محقق می شود که تولید انحصاری نشود. حال هزینه های این چرخه اگر از سازمان های مختلف تأمین شود چرخه، چرخه بزرگ تری خواهد بود. پس ساخت برنامه مشارکتی گامی به سمت اقتصاد مشارکتی و پویاست. کمپانی های بزرگ فیلمسازی  سال هاست در ساخت فیلم ها و برنامه های خود از سیستم مشارکتی بهره می برند.

 

مزایای برنامه های مشارکتی

 همان طور که گفته شد ایجاد بازار اقتصادی پویا از مزایای تولید مشترک است. از دیگر مزایای این شیوه تولید اگر درست به اجرا درآید دخیل بودن سلیقه های مختلف و چندصدایی شدن برنامه است. درست اجرا شدن به این معناست که بار هنری اثر باید بر بخش صنعتی آن بچربد. برآیند کنش و واکنشی که طرف های بزرگ تر و سهامداران اصلی یعنی تولیدکننده و پخش کننده که در ایران صدا و سیما تولیدکننده و پخش کننده برنامه های تلویزیونی است، با شرکت های شریک که الزاما کوچک تر نیستند، انجام می دهد اثری منعطف و احتمالا جذاب تر خواهد بود.